Mojito Świat Alkoholi Rybnik Wodzisław Wina Wódki Bacardi Likiery Piwa Impreza Promocje Akcesoria winiarskie Alkohole świata Tomasz Dybała Tomek Alkohol na ślub impreza Wódka na wesele
Profil Mojito Świat Alkoholi Instagram Profil Mojito Świat Alkoholi na facebooku
Szukam sklepu z alkoholemZaloguj się lub załóż konto Newsletter Mojito
Aktualności z Mojito
30
II Konwent Kobiet Sukcesu w WSH
Dodano: 30 czerwiec 2016
Wiecej na blogu Mojito
26
Wesołego Alleluja
Dodano: 26 marzec 2016
Wiecej na blogu Mojito
14
Walentynkowa sentencja
Dodano: 14 luty 2016
Wiecej na blogu Mojito
28
Konferencja Wyszehradzka - WSH
Dodano: 28 styczeń 2016
Wiecej na blogu Mojito
13
Sentencja
Dodano: 13 styczeń 2016
Wiecej na blogu Mojito
07
Zagubieni w sieci - artykuł
Dodano: 07 styczeń 2016
Wiecej na blogu Mojito
Aktualności z Mojito
Imię / pseudonim:
Komentarz:
Aktualności z Mojito
Jeszcze nie dodano komentarzy. Możesz być pierwszy!

07 styczeń 2016

Zagubieni w sieci - artykuł


Żeby naświetlić istotę problemu wspomnijmy kilka zdań na temat jednego z bohaterów polskiego filmu „Sala samobójców”. „"Oddajcie mi Internet!" - krzyczy w pełnej desperacji scenie bohater filmu. 19-letni Dominik, który przed realnymi problemami ucieka w świat wirtualny, szybko zaczyna tracić kontakt z otoczeniem. Teoretycznie można powiedzieć, że ma wszystko. Bogatych rodziców, prywatnego kierowcę, który podwozi go do szkoły. Jednak czegoś mu brakuje. Bezemocjonalność rodziców i brak zainteresowania jego życiem od strony duchowej i psychicznej prowadzi do tragedii. Zamknięty w swoim pokoju, z wzrokiem utkwionym w monitor i palcami "przyklejonymi" do klawiatury, wymyka się spod kontroli nie tylko rodziców, ale też zdrowego rozsądku. Odcięty od życia w sieci, nie potrafi znaleźć nic poza nim. Wprowadzony do „Sali samobójców”, miejsca, z którego nie ma już ucieczki, gubi się w pułapce własnych uczuć i straci to co w życiu najcenniejsze. Czy słusznie? Czy to możliwe, by wirtualny świat wciągnął nas tak bardzo, że nie będziemy w stanie się wydostać?


1. Dzieci mediów


Jeszcze do niedawna wyświetlany na lekcji film dydaktyczny wywoływał ogromne emocje i zachwyt wśród uczniów. Dla dzisiejszych dzieci mediów taśmy filmowe i projektory należą już do historii. XX i XXI wiek wraz z rozwojem technologii pokazuje świat i życie, które dla wielu ludzi bez mediów nie istnieje. Ze względu na szybki rozwój to starsi w wielu dziedzinach są uczniami, a dzieci nauczycielami. Potrafią o wiele szybciej obsługiwać telefony, za pomocą różnych sztuczek szybciej wyszukują informacje w Internecie. Tymczasem nasze medialne społeczeństwo całkowicie kradnie wartości i czas. Telewizja oprócz tego, że zasypuje nas lawiną informacji i wiadomości z kraju i ze świata, reklamami to jednocześnie staje się „uosobieniem kultury telewizji, w której pornografia coraz bardziej poszerza swoje granice i prawie nikt się nie dziwi, gdy w czasie największej oglądalności o godzinie 20:15 można zobaczyć równocześnie na kanałach telewizyjnych kryminały, filmy akcji i filmy o miłości, zawierające sceny przemocy i obrazy nagości”. Nie należy się zatem dziwić, że media mają coraz większy wpływ na socjalizację dzieci i młodzieży, ponieważ na ludzi próbowano wpływać zawsze i na różne sposoby. W artykule „Trupy szklanego ekranu”, Christophe Nick mówi o tym, że „tego co możemy obecnie zobaczyć w telewizjach na całym świecie, jeszcze trzydzieści lat temu nikt by nie ośmielił się pokazać”. Media w istocie zniekształcają bardzo silnie obraz świata. Dzieje się tak dlatego, że zło jest bardziej widowiskowe niż dobro. Rozwój telewizji stale zmienia repertuar filmowy i rozrywkowy. Znane niegdyś wszystkim programy takie jak: „5-10-15” czy „Z Kamerą wśród zwierząt” dostarczały młodzieży wiedzy jednocześnie rozbudzając w młodych ludziach potencjalne zainteresowania. Również filmy animowane i bajki ukazywały co jest dobre, a co złe, uczyły także pozytywnych postaw i wzorów. W dzisiejszych programach telewizyjnych cel edukacyjny został zepchnięty na dalszy plan. Można zauważyć, że w wielu bezsensownych, pozbawionych , głębszych treści filmów, telewizja próbuje przyciągać widzów, głupkowatymi programami rozrywki, które same w sobie są bezwartościowe i bardziej żałosne niż śmieszne.


Rich Ling i Jonathan Donner stwierdzają, że człowiek urodzony w latach 90. XX stulecia najprawdopodobniej nie skorzysta w swoim życiu z budki telefonicznej(…)Przyszłe pokolenia nigdy naprawdę nie zrozumieją, że kabina telefoniczna była miejscem, w którym serce mogło urosnąć lub zostać złamane („Czy naprawdę chcesz, abyśmy ze sobą chodzili?”), w którym otrzymywano zaproszenia i ustalano terminy spotkań („Impreza jest u Franka? Świetnie! Zaraz będziemy”), w którym zdobywano ważne informacje( „Jaki był adres Emila? Zapisałem go na jakimś świstku, ale zgubiłem”) i w którym zawierano i zrywano umowy”. Dziś kabina telefoniczna zwana też budką telefoniczną należy już do przeszłości. Od połowy lat 80. XX wieku jesteśmy świadkami rozkwitu nowego urządzenia zwanego telefonem komórkowym. „Pojawienie się nowych rozwiązań technologicznych bezspornie wpłynęło na współczesną młodzież- zmieniając głównie sferę kontaktów międzyludzkich. Telefony komórkowe stały się dla młodych ludzi jednym z najważniejszych, najbardziej przydatnych i pożądanych w życiu urządzeń”. Używanie telefonu jest elementem codzienności. Możliwości jego wykorzystania są ogromne. Dla wielu użytkowników, oprócz podstawowej funkcji prowadzenia rozmów telefon staje się mobilnym centrum rozrywki. „Budzik w telefonie, plan lekcji w telefonie, w czasie dojazdu do szkoły szybkie sprawdzanie poczty mejlowej albo aktywności znajomych na portalu społecznościowym. W szkole może służyć jako kalkulator na matematyce, albo urządzenie przeliczające jednostki na fizyce. Może być też magazynem danych, urządzeniem na który przenosi się pliki muzyczne czy też graficzne. Gdy na lekcjach staje się nudno może służyć jako konsola do gier czy tez odtwarzacz muzycznym. W czasie przerwy jest aparatem fotograficznym albo kamerą video”. Według badań jakie podaje „Gość Niedzielny” „aż 36 % nastolatków nie wyobraża sobie nawet jednego dnia bez telefonu, a prawie jedna trzecia pytanych, gdyby po wyjściu z domu zorientowała się, że go zapomniała, nie zważając na spóźnienie do szkoły, wróciłaby po niego”. Jurgen Holtkamp natomiast pisze, że już 44 % dzieci w wieku od 6 do 13 lat może mieć swoją komórkę. Wśród młodzieży na pierwszym miejscu są wiadomości SMS- owe: 85% młodych użytkowników otrzymuje SMS- y wielokrotnie w ciągu tygodnia, zaś 78 % z nich je wysyła. 79 % młodzieży odbiera połączenia telefoniczne, a 63 % je wykonuje. Wielu rodziców kupuje swoim dzieciom telefony, po to żeby wiedzieć, gdzie są ich latorośle. Jednak taka zapobiegawczość może być złudna. Dzieci mogą podać nieprawdziwą informację o tym, gdzie są, unikając w ten sposób kontroli i ewentualnego domowego kazania. „Dzieci komórki” lub „SMS- owe pokolenie” to trafne określenia dla pokolenia dzieci XXI wieku”. Wystarczy tylko rozejrzeć się dookoła i zobaczymy jak telefony komórkowe zmieniły nasze życie i jak wielu ludzi, nie wyobraża sobie swojego życia bez telefonu.


„Internet (International Net) to globalna sieć komputerowa. Jej początkami są sieci komunikacyjne stworzone dla wojska oraz dla instytucji rządowych i akademickich w Stanach Zjednoczonych lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku”. W latach dziewięćdziesiątych dzięki modemowi Internet zostaje rozpowszechniony na cały świat. Współcześnie traktowany jest jako jeden z najważniejszych środków wychowawczych. Internet mając władzę skutecznie „kontrolującą”, zmienił styl życia, świadomość i działania człowieka, system wartości, a także wzory zachowań we wszystkich sferach życia: system kształcenia i wychowania, prace, życie publiczne i polityczne, wypoczynek. Istotną zmianą jak się dokonała dzięki Internetowi, jest jakość kontaktów międzyludzkich, stały się bardzo przedmiotowe, anonimowe i mnie autentyczne. Spędzając kilka (czasem nawet kilkanaście godzin) dziennie przed komputerem można zauważyć jak szybko Internet potrafi omotać człowieka. Oczywiście, że jako wynalazek sam w sobie jest dobry, bo po pierwsze można także pracować w domu, co pozwala spędzać więcej czasu z rodziną, po drugie pozwala na podtrzymywanie znajomości, które być może wygasłby z powodu zbyt dużych odległości. Po trzecie- daje łatwy dostęp do informacji, które tradycyjną drogą byłoby niełatwo pozyskać. Siła Internetu tkwi w tym, że nie tylko ma już zasięg ogólnoświatowy, ale też właśnie w tym, że praktycznie ma nieograniczoną liczbę zastosowań. „Postęp w wykorzystaniu Internetu dokonuje się na naszych oczach”. Portale społecznościowe podbijają sieć. Użytkownicy Internetu będąc aktywnymi twórcami, umieszczają na nich zdjęcia, nagrania wideo i piszą teksty. „Na tych platformach się jednoczą, mogą zmieścić własny profil i komunikować się ze sobą na różne sposoby (za pośrednictwem e- maili, czatu, blogów, komunikatorów)”. „Obecnie Internet to monstrualny gigant. Porównanie do dżungli jest nieadekwatne jaki stanowi sieć. Oplata ona dokładnie cały świat, oferując setki milionów stron utrzymywanych na dziesiątkach milionów serwerów. Stanowi to labirynt, którego człowiek nie jest w stanie ogarnąć[…].Za pośrednictwem sieci można wysyłać listy w postaci e-maila, znaleźć pracę, dokonać zakupów, zapłacić rachunki, czy też odszukać informacje o charakterze encyklopedycznym. Dziś widać, że Internet nie ma granic, dzięki temu też Ziemia staje się naprawdę globalną wioską. „Internet jest jak supermarket: wchodzisz do niego na chwilę- siedzisz godzinami. Idziesz po konkretne rzeczy, a wychodzisz z dziesiątkami niepotrzebnych”. Wszelkie portale społecznościowe takie Facebook, który aktualnie zajmuje pierwsze miejsce spośród wszystkich innych stał się drugim Internetem. Ludzie masowo zakładają profile i przesiadują godzinami przenosząc realne życie do Facebookowe świata. Wielu ludzi zaczyna swój dzień od sprawdzenia co słychać na Facebooku?. W „Gościu Niedzielnym” pojawił się kiedyś artykuł: „Stare chłopy grają na kompie”. Można tam przeczytać o debatach jakie toczą trzydziesto i czterdziesto – latkowie na forach internetowych, o tatusiach, którzy zabierają joysticki swoim dzieciom, by „pokazać im jak się gra”. Ludzie młodzi szukają dowartościowania. Osiągając kolejne sukcesy w grach w świecie walk, bardzo szybko odnajdują sens, a czasem nawet swój dom. Współczesny świat niczym rozpędzony samochód próbuje ścigać się sam ze sobą. To pokazuje jak ważną rolę w życiu człowieka zarówno młodego jak i tego wiekowego ważną rolę odgrywają media.


2. Pokolenie kciuka


„Dzieci urodzone po 1980 roku określa się jako digital natives. To pokolenie wyrasta w otoczeniu mediów, zupełnie inaczej aniżeli jego rodzice, i korzysta z wielu z nich równocześnie. Są to „dzieci kciuka”, które potrafią w kilka sekund rozesłać informacje tekstowe (SMS), słuchać jednym uchem najnowszej piosenki w formacie MP3, a drugim rozmówcy w telefonie komórkowym”. Zapytano kilka osób w różnym wieku jakie bajki pamiętają z okresu dzieciństwa? Odpowiedzi były różne, ale i znaczące. Wśród osób urodzonych w 1985 roku i starszych najczęściej padały odpowiedzi, że jest to: „Miś Uszatek”, „Miś Koralgol”, „Bolek i Lolek”, „Reksio”. Młodsze pokolenie natomiast skupiało się na bajkach : „Hello Kitty”, „Teletubisie”, bajkach emitowanych przez stacje Disney Channel. Niewielu też młodych ludzi zna dziecięce zabawy tak jak : „Ciuciubabka”, „Mamo, mamo ile kroków do Ciebie?”, „Kolory”, „Raz, dwa, trzy Baba jaga patrzy”. Dzisiejsze młode pokolenie woli spędzać czas przy komputerze, na Internecie bądź grając w gry niż się bawić na podwórku. Internet staje się placem zabaw i rozrywki. „Pokolenie kciuka - tak nas nazywają. Smutne to i przytłaczające. Jesteśmy zniewoleni przez portale społecznościowe i komunikatory, a zamiast listów wstukujemy w komórki 160-znakowe wiadomości, beznamiętnie puszczane w świat”. Stan, w którym dzieci, które równocześnie czatują, telefonują i słuchają muzyki nazywany jest multitasking (wielozadaniowość), czyli stan stresu wolnego czasu. „Pokolenie kciuka” to również wszyscy ci, którzy wznoszą swój kciuk na Facebooku. Zawdzięczamy to ikonce „Lubię to”, którą naciskają ile się tylko da, by ocenić dany post, zdjęcie, komentarz, profil. Jakiejkolwiek by nie otworzyć strony wszędzie istnieje wtyczka: „Lubię to” z uniesionym ku górze kciukiem. „Jesteśmy pokoleniem kciuka, dziesiątków milionów kciuków, które w naszym imieniu decydują o tym, jak ma wyglądać świat”.


3. Samotne dryfowanie


„W codziennej prasie- gdy opisuje młode pokolenie- coraz częściej można przeczytać takie oto jego określenia: „pokolenie zagubione”, „pokolenie z chroniczną potrzebą blasku”, „dzieci niepewności”, „pokolenie skaleczone, sfrustrowane”. Sformułowaniami tymi publicyści czy reporterzy określać zaczęli współczesne pokolenie dzieci i młodzieży”. Widzimy dzisiejsze młode pokolenie ze słuchawkami w uszach, zagubione, zamyślone, słuchającej muzyki, zatopione w innym świecie, niezwracające uwagi na to co się dzieje wokół. Dzieci i młodzież często nie mają żadnego wsparcia u rodziców zazwyczaj zajętych swoimi sprawami. Ponieważ często nie są oni usatysfakcjonowani kontaktami z rodziną, otoczeniem czy rówieśnikami, uciekają w świat Internetu, w świat Facebooka, gdzie próbują poprzez wielogodzinne przesiadywanie na portalu zabić w sobie poczucie osamotnienia. Wspomniany wyżej bohater „Sali Samobójców” jest klasycznym przykładem ucieczki w wirtualny świat. Młodzi odczuwający poczucie alienacji, wyobcowania, bezradności i bezsensu uciekają do miejsc gdzie, choć przez moment poczują się inaczej, lepiej. Użytkownicy będący z jednej strony osamotnieni, z drugiej ciekawi nowych znajomości chętnie otwierają się na ludzi, których osobiście nie znają. „Młode pokolenie pozostawione same sobie, bez ideałów i wzorców do naśladowania, ucieka w pięknie wyglądający, ale tylko pozornie świat fikcji”. W samotności piszą posty, wiersze pamiętniki, tworzą fora i internetowe blogi. Większość blogerów to ludzie młodzi, którzy wyrażają swoje opinie, piszą pamiętniki i dzienniki opisując w nich wydarzenia ze swojego życia. Wiele blogów ocieka łzami, smutkiem i wołaniem o pomoc. Problem zaczyna się robić gdy młodzi ludzie przestają odróżniać, gdzie jest ich prawdziwy dom, gdy nie żyje się już życiem rodzinnym, lecz z każdym dniem coraz bardziej pogrążają się w wirtualnym świecie, poszukując w nim tego, czego brakuje im w prawdziwym życiu, tego co jest podstawą: miłości, uznania i zaufania. Samotne dryfowanie może stanowić ucieczkę od szarej, nieatrakcyjnej albo bolesnej rzeczywistości. Wiek dojrzewania to czas dyskutowania, negowania wartości powszechnie uznawanych za ważne, indywidualizowania opinii na różne tematy. Młodzież czuje siłę w grupie, łatwiej sprzymierza się i staje przeciw dorosłym. Charakterystyczne w tym wieku jest identyfikowanie się z równolatkami, ważne są zachowania grupowe, aktualnie obowiązujące mody. Gimnazjaliści mają też większe możliwości intelektualne i wiedzę o Internecie, dostają kieszonkowe, mają zatem większą swobodę w kupowaniu usług w kawiarenkach. Jeśli więc dziecko nie znajduje we własnej rodzinie oparcia, rodzice nie są dla niego źródłem oparcia i nie zapewniają poczucia bezpieczeństwa, pozostawiając je samemu sobie, dziecko zacznie szukać akceptacji i ciepła wśród przyjaciół z chatu. W Internecie zawsze znajdzie się ktoś kto okaże mu zainteresowanie. „Poczucie osamotnienia zwiększa prawdopodobieństwo poszukiwania kontaktów interpersonalnych np.: przez Internet”. W ten sposób zapełnianie doświadczanej pustki jest jak okręt dryfujący na niebezpiecznym i wzburzonym morzu, szukający bezpiecznego portu, by tam spokojnie i bezpiecznie zakotwiczyć.


4. Samotność zabija


Jeszcze do niedawna samotność dotykająca w tak dużym stopniu dziś młodych ludzi była raczej nieznana lub ograniczona do minimum. „Życie towarzyskie, a tym samym możliwość spotkania się z drugim człowiekiem, miało miejsce na placu zabaw (które dziś niestety świecą pustakami) albo podczas tworzenia się koleżeńskich „paczek” osób wykazujących się podobnymi lub takimi samymi zainteresowaniami”. Według Johna Cacioppo, neurobiologa z Chicago, który od kilkudziesięciu lat bada samotność, ludzie biologicznie uwarunkowani do tworzenia więzi społecznych. Na Facebookowym profilu o nazwie „samotność zabija”, można przeczytać takie komentarze: „Oj zabija, zabija”, „Jestem samotny od dzieciństwa”, „Wiele osób jest samotnych, ale się do tego nie przyznają”, „Eh samotność to powolna śmierć”, „Samotność zabija- to może być prawda ”, „Gdyby to było dosłowne już dawno bym był martwy”. Co więcej wpisów dokonały młode osoby jak i te sile wieku po pięćdziesiątym roku życia. Dzisiejszy pęd świata sprzyja rozwojowi samotności. Jest ona niczym epidemia zarażająca nasze społeczeństwo. Amerykańscy naukowcy porównali ją do otyłości. Według naukowców z Chicago „lepiej być grubym niż samotnym. Brak życia towarzyskiego częściej powoduje śmierć niż choroby wynikające z otyłości”. W jednym z artykułów „Gościa Niedzielnego”, Barbara Fedyszak- Radziejewska pisze o samotności Andersa, który wskutek owego stanu zabijał młodych ludzi. Nikt nie lubi być sam, dlatego na wszelkie możliwe sposoby samotni próbują nawiązać jakieś relacje przez Internet. Niestety dzieje się tak, że uciekając w sieć ludzie stają się jeszcze bardziej samotni. Na portalu netkobiety.pl komentarze ludzi są tak dramatycznie przesiąknięte samotnością, że aż trudno uwierzyć, że nasze społeczeństwo nic, albo nie wiele robi, aby to zmienić. Ludzie dzielą się z obcymi na forach swoimi dramatami, tragediami i osobistymi trudnymi przeżyciami, ponieważ łatwiej otworzyć się przed kimś obcym. Nieraz w domach różnie się dzieje i nie ma z kim porozmawiać, a w sieci zawsze znajdzie się ktoś kto „wysłucha”, wesprze, pocieszy, dobrym słowem chociaż na chwilę ukoi ból. Często młodym ludziom brakuje wiary i nadziei, że coś się zmieni, że może jutro będzie lepiej. Część samotnych ucieka w alkohol, inni w narkotyki, jeszcze inni w muzykę, albo Internet. Przez to jednak jeszcze bardziej ich samotność się pogłębia. Dla wielu samotność jest cierpieniem, popychającą w ciemności. Jest wiele wierszy i piosenek w których autor mocno akcentuje samotność i zagubienie. W jednej z piosenek można znaleźć takie oto słowa: „Nie wiem, co to jest, co mi sprawia ten ból, to samotność dotyka mnie tu”. Statystyki biją na alarm, ponieważ z roku na rok zwiększa się liczba samobójstw. Co roku na własne życie targa się skutecznie około 100 tysięcy nastolatków. W 2013 roku najwięcej samobójstw odnotowano w woj. Śląskim bo aż 1100. Statystyki są zatrważające i pokazują jak bardzo ludzie zagubieni w społeczeństwie nie potrafią znaleźć sensu życia. Zatopieni w samotności, umierają.

Sieć nie tylko uczy, ale także wychowuje. Rodzice często nie zdają sobie sprawy z tego co ich pociechy robią w sieci. Kto dzisiaj wychowuje dzieci? Szkoła? Dom? Ulica? Dzisiaj trzeba dodać w głównej mierze robi to Internet. „Jego wpływ cały czas się pogłębia, bo rośnie przepaść technologiczna między rodzicami i dziećmi”. Sieć jest gigantycznym źródłem wszelkich informacji. Dzieci nie rozmawiają z rodzicami o tym co znajdują w sieci, dlatego, że w wielu dziedzinach nie uważają ich za odpowiednich parterów do rozmów. Chętnie natomiast dzielą się takimi informacjami z rówieśnikami. Przesyłają linki, publikują zdjęcia, komentują. Młodzież bez większych problemów może dotrzeć na każdą stronę o erotycznych treściach i obrazkach. Portale o treściach pornograficznych nie mają żadnych zabezpieczeń. Wystarczy kliknąć: „Tak mam ukończone 18 lat” i już można znaleźć się na takiej stronie. I o tym, że to Internet w głównej mierze dzisiaj wychowuje młode pokolenie nie trzeba nikogo przekonywać. Efektów nie trzeba daleko szukać, wystarczy przejrzeć internetowe fora, profile i blogi młodych ludzi, aby zobaczyć jakie wartości wyznają oraz jak przepaść pomiędzy nimi a dorosłymi coraz bardziej się pogłębia. Zagubić się może każdy zarówno w życiu jak i w świecie. Czasy, w których przyszło nam żyć nie należą do najłatwiejszych i też nie sprzyjają wychowaniu młodego pokolenia. Nowa technologia, która miała posłużyć jako dobro i ułatwić życie została wykorzystana przeciwko człowiekowi. Nie zawsze pomaga, a nawet możnaby zaryzykować stwierdzenie, że szkodzi. Młodzi uwikłani w wirtualnym świecie, szukający akceptacji, zainteresowania, by choć przez moment ktoś poświecił mi chwilę uwagi nie żyją, ani tu, ani teraz, żyją jakby nie żyli. Oto rośnie coraz więcej dzieci i młodych ludzi, zagubionych wpierw we własnym domu, środowisku podwórkowym i szkolnym, w świecie, aż wreszcie dochodzi do zagubienia w sieci.

Autor: Mirela Warsz
Wiceprezes Zarządu

BIBLIOGRAFIA:

1. A. Augustynek, Uzależnienia komputerowe, Warszawa 2010
2. B. Fedyszak- Radziejewska, Samotność wobec życia, w : Gość Niedzielny, Katowice, 2011r, nr 31
3. D. Hutyra, Cyfrowy gwałt, w: Suplement, Red. J. Grzonka, Katowice, grudzień 2013/ styczeń 2014
4. E. Wysocka, Dzieci i młodzież w niegościnnym świecie, Warszawa 2012
5. J. Chwaszcz, M. Pietruszka, D. Sikorski ks, Media, Lublin 2005
6. J. Holtkamp, Co ogłupia nasze dzieci?, Nowe media jako wyzwanie dla rodziców, Kraków 2011
7. K. Staszak, Trupy szklanego ekranu, w: Gość Niedzielny, Katowice 2011, nr 24
8. K.Pikoń, ABC Internetu,Gliwice 1998
9. Ludwiczak, Samotność w blokowisku, w: Żyć jak człowiek w rodzinie i poza nią, Katowice 2012
10. P. Chocholska, M. Osipczuk, Uzależnienie od komputera i Internetu u dzieci i młodzieży, Warszawa 2009
11. P. Czerwiński, Pigułka wolności, Warszawa 2012
12. R. Ling, J. Donner, Komórka- Komunikacja Mobilna, Warszawa 2011
13. T. Rożek, Uważajcie na telefon, w Gość Niedzielny, Katowice, 2011r, nr. 38
14. T. Rożek, „Dzieci w Sieci”, w: Gość Niedzielny, Katowice 2011r, nr. 50
15. W. Wencel, Stare chłopy grają na kompie, w : Gość Niedzielny, Katowice, 2011r, nr 22
16. Y. Benkler, Bogactwo sieci, Warszawa 2008
17. La Strada, Zapisane w Niebie, 1996
18. Sala samobójców, reż. Jan Komasa, 2011
19. http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=1224805
20. http://www.wprost.pl/ar/406234/Samotnosc-zabija/
21. https://www.facebook.com/pages/Samotno%C5%9B%C4%87-zabija/147354368623495
22. http://zdrowie.dziennik.pl/senior/artykuly/451172,samotnosc-zabija-czesciej-niz-otylosc-nowe-badanie.html
23. http://www.kreatywa.net/2012/12/pigulka-wolnosci-piotr-czerwinski-recenzja.html
24. http://czas-z-rodzina.blog.onet.pl/2014/01/16/programy-telewizyjne-najczesciej-ogladane-przez-dzieci/

Czy oświadczasz, że masz ukończone 18 lat?



Podstawa prawna: Art. 15 ustawy z dnia 28.10.1982 r.
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
oraz art. 23 ustawy z dnia 29.08.1997r.

Utwórz konto Mojito



Oświadczam, że zapoznałem/am się z treścią regulaminu i akceptuje jego warunki.

Regulamin konta Mojito

Podstawa prawna: Art. 15 ustawy z dnia 28.10.1982 r.
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
oraz art. 23 ustawy z dnia 29.08.1997r. 

Zaloguj się do Mojito

Nie masz jeszcze konta? zarejestruj się



Zmień swoje hasło